วันเสาร์ที่ 23 มกราคม พ.ศ.2564
หน้าแรก วรรณกรรม - เรื่องสั้น - หนังสือ

วรรณกรรม - เรื่องสั้น - หนังสือ

เรื่องสั้น | แล้วข้าจะตายไหมหมอ (จบ)

มันคือความทรงจำ ประดุจตำนานอันแสนเศร้าที่เล่าขานต่อๆ กัน และถูกส่งต่อจนกลายเป็นฉากม่านที่ปิดคลุมความทรงจำอื่นๆ ไปจนหมดสิ้น พร้อมกับฉุดกงล้อแห่งเวลาให้...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ ‘แม้แต่ลมหนาวสายหนึ่ง ก็บาดล้ำลึกเกินกว่...

ฉันพบกับชื่นใจครั้งสุดท้าย เมื่อไหร่กันนะ วันนั้นสินะ ที่ฉันเขียนบทกวีได้ตั้งหลายบท ยังคิดว่ามีแสงตะวัน ประกายอันอาบอุ่นไอ ยามที่ฉันจากไป ...

ฟ้า พูลวรลักษณ์ | สมมุติฉันต้องถูกประหารชีวิตในหนึ่งเดือนข้างหน้า ฉันจะหวาดกลัวไ...

บทความพิเศษ ฟ้า พูลวรลักษณ์ หนังสือเรียนสำหรับเด็ก เล่มใหม่ (๘๒) ๑ ชีวิตทุกวันนี้ของฉัน ๑ ดูหนัง ๒ อ่านหนังสือ ๓ ออกกำลังกาย ทำไปทำมาก็มีเพี...

นิ้วกลม/มิตรสหายเล่มหนึ่ง- อำนาจของเวลา (ฉบับประจำวันที่ 15-21 มกราคม 2564 ฉบับท...

มิตรสหายเล่มหนึ่ง นิ้วกลม [email protected] อำนาจของเวลา ปกติแล้วในช่วงปีใหม่เราจะมีความรู้สึกว่ากำลังจะ 'เริ่มต้นใหม่' หลายคนอาจอินถึง...

เรื่องสั้น | แล้วข้าจะตายไหมหมอ (1)

อาจเป็นเส้นแสงดวงเล็กที่สาดสว่างและดูดจับสายตาให้ตรึงแน่นกับมัน ไม่กี่นาที ก่อนที่จะถอนตัวผละจากสีแดงแกมน้ำตาลของเสาไม้ทาด้วยสีน้ำมันอันหาได้เกร่อในหม...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ ล้วนแต่แปดเปื้อนไว้

อนาคต...หลายคนให้นิยามว่า คือความไม่แน่นอน แล้วหลายคนก็บอกกับฉันว่า มันคือความฝันที่เต็มเปี่ยมด้วยเสน่ห์ของการแสวงหา ฉันพยายามหาความหมายของคำว่า "อ...

เรื่องสั้น | พญาเหยี่ยว (จบ)

"เรื่องที่คุณได้ยินมานั่น มันไม่จริงหรอกคุณกวินทร์" คำตอบนั้นทำให้ผมถึงกับอึ้ง ก้อนความโกรธก่อตัวในอกแล้วแล่นขึ้นจับใบหู ผมต้องพยายามตั้งสติข่มสะกด...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ บันทึกจากชื่นใจ

[ถึงแม่... แม่จ๋า... 1 ปีเต็มแล้วสินะ ที่แม่ไม่ได้เจอลูก แม่คิดถึงลูกบ้างมั้ย ลูกคิดถึงแม่จังเลย ลูกไม่มีเวลาว่างสักนิด อยากไปหาแม่ แม่จ๋า ลูกหวังว...

เรื่องสั้น | พญาเหยี่ยว (1)

การมาเยือนในครั้งนี้ไม่ทำให้ผิดหวังจริงๆ หลังจากผมพลาดหวังไม่ได้เห็นมันมาสามปีจนเกือบจะถอดใจไม่มาที่นี่อีกแล้ว แต่ด้วยหัวใจเรียกร้องว่ามันเป็นเสมือนเ...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ ต่อให้ดวงตายังคงวาวดำ

ไม่ง่ายเลยที่เราจะมองทุกสิ่งด้วยสายตาเหมือนเดิม ต่อให้ยืนอยู่บนผืนดินเดิม ฉันก็รู้สึกว่ามันเปลี่ยนไป ไม่มีอะไรคงที่ถาวร แม้แต่กระแสน้ำที่ไหลเลาะฝั่ง ฉ...

มีเกียรติ แซ่จิว : Take Care of My Cat ขอออกไปเป็น “แมวป่า” สักครั้งในชีวิต...

"สิ่งที่เจ็บปวดคือเราห่างเหินกัน มันเยี่ยมมากตอนที่เราอยู่ที่โรงเรียน เดี๋ยวนี้เวลาเจอกัน เราก็ไม่คุยกันเหมือนเมื่อก่อนแล้ว" Take Care of My Cat ว่...

เรื่องสั้น | เต็นท์ผ้าใบและอื่นๆ (จบ)

ฉันแค่อยากปลอบใจชะตากรรมของกันและกันเท่านั้น ไม่มีใครในนี้เกินหน้าเกินตากันหรอก ดูสภาพของฉันสิ โต๊ะขาหักวางใกล้เก้าอี้ขาหัก สภาพไม่ต่างกันเลย พวกที่สภ...

บทความยอดนิยม