วันศุกร์ที่ 20 กันยายน พ.ศ.2562

วรรณกรรม - เรื่องสั้น - หนังสือ

เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ | เปิดตาใน-อ่านใจตัว

แม้ว่าดวงตาหลับยังรับรู้ ฉันเลือกอยู่กับความจริงอย่างยิ่งใหญ่ ทุกขณะกระจ่างชัดสัมผัสใจ งดงามในโลกใบหนึ่ง...ซึ่งเสรี "ทุกขณะกระจ่างชัดสัมผัสใ...

เรื่องสั้น | ในแสงเทียน (2)

ห้องแคบๆ ในทาวน์เฮาส์ที่เขาเคยอาศัย ดูวังเวง ผมเข้ามาที่นี่เป็นครั้งคราว เมื่อเข้ามากรุงเทพฯ ทุกอย่างภายในบ้านยังเหมือนเดิม ภาพสีน้ำมันของจิตรกรรุ่นให...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ รีบพาฉันลงนรกไปเสียอีกทีเถอะ

ฤดูกาลผ่านหน้า เปลี่ยนโฉมหน้าของสิ่งต่างๆ ให้เคลื่อนไหลไป ท่ามกลางสิ่งที่ดูไม่แตกต่างเปลี่ยนแปลง...ชีวิตยังเป็นอย่างที่มันเป็น หรืออาจเพราะมีแต่ฉันที่...

ความโหยหาเป็นชื่อยาเสพติด กลิ่นเหม็นเน่าของหัวใจและปาก (กา) ที่ดังกึกก้องของ “ลู...

น่าจะเป็นความบังเอิญจากหน้าปกสยิวๆ ที่วาดโดย "อุทิศ เหมะมูล" รวมเรื่องสั้นและความเรียง Black Cherry "ความโหยหาเป็นชื่อยาเสพติด" ของนักเขียนหญิง "ลูกแก...

อนุสรณ์ ติปยานนท์ : ความรู้สึกนึกคิดหลังพวงมาลัย

เมืองในหมอก (16) ทั้งคู่ออกเดินทางแต่เช้าตรู่ มุ่งหน้าไปทางตะวันออก ให้แสงตะวันอยู่เบื้องหน้าเราในยามเช้าและอยู่ด้านหลังเราในยามเย็น นายหมอกสีเทากล...

เรื่องสั้น | ในแสงเทียน (1)

ร่างของเขานอนนิ่งอยู่ภายใต้ผ้าขาว ที่คลุมไว้ตลอดทั้งร่าง บนเตียงโครเมียมแวววาวมีล้อ ภายในห้องฉุกเฉินของโรงพยาบาล สว่างจ้าจนทำให้สายตาพร่า ทุกอย่างเหมื...

การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์ : ทวีปที่สาบสูญ ฉันจะไปส่งจดหมาย

คุณ... ผมหยิบจดหมายฉบับเก่าๆ ที่คุณเขียนถึงผมขึ้นมาอ่าน แล้วผมก็คิดถึงคุณขึ้นมาจับใจ ตัวหนังสือที่เรียงรายอยู่ตรงหน้าผมนี้ มันวิเศษเป็นบ้า มันติ...

ทราย เจริญปุระ | พื้นที่ “ใช้” ชีวิต

1."อยู่ๆ ไปมันก็รักกันเองแหละ เราซะอีกจะตกกระป๋อง" หลายคอมเมนต์พูดถึงชีวิตแม่แมวของฉัน ที่กำลังก้ำกึ่งว่าจะงอกลูกเพิ่มมาอีกตัวดีมั้ย มะโม่งอนแม่ตั้...

อนุสรณ์ ติปยานนท์ : ความหวังเอาชนะหมอกควัน

เมืองในหมอก (15) นายหมอกสีเทามองไปที่ท้องฟ้าเบื้องหน้า "หนึ่งปีผ่านไป หมอกควันอยู่กับเรา" เขาเอ่ย "แต่ชีวิตของเรายืนยาวกว่านั้น หากใช้ชีวิตอย่าง...

อาชญาสิทธิ์ ศรีสุวรรณ : “รักระหว่างรบ” 120 ปีชาตกาล เฮมมิ่งเวย์ และศรีเสนันตร์...

กรกฎาคมที่ผ่านมาเป็นเดือนที่มีวันคล้ายวันเกิดของนักคิดนักเขียนระดับโลกอยู่มากราย แน่ละ คนหนึ่งที่มิอาจละเลยการเอ่ยถึงก็คือ เออร์เนสต์ เฮมมิ่งเวย์ (Ern...

สัมพจนัยของคำว่า “ตีนหนาหน้าบาง” เรื่องสั้นของ ‘เสนีย์ เสาวพงศ์’...

ภาษาเป็นเครื่องมือที่ใช้ในการสื่อสารและสามารถทำให้ผู้รับสารมีความรู้สึกนึกคิด หรือจินตภาพได้ตามลักษณะที่ภาษาสื่อสารออกมา การใช้ภาษาในงานวรรณกรรมก็ม...

เรื่องสั้น | หนี้ที่ใช้ไม่หมด

เช้าแล้ว เสียงนกพิราบดังมาปลุกอยู่ตรงระเบียงเล็กๆ ให้ตื่นขึ้นมา ผมจำเสียงของพวกมันได้ดี เสียงแบบนี้ที่มันพลอดรักอยู่เป็นคู่ กำลังสร้างรวงรังสำหรับวางไ...

บทความยอดนิยม