เครื่องเคียงข้างจอ : หนุ่มเมืองกรุง ฉบับ ‘ตามหาวัคซีน’ / วัชระ แวววุฒินันท์

วัชระ แวววุฒินันท์

 

หนุ่มเมืองกรุง ฉบับ ‘ตามหาวัคซีน’

 

ผมเป็นหนุ่มเมืองกรุง                   ชอบมุ่งแต่การงาน

พอถึงตอนเช้า                           ก็ก้าวเท้าออกจากบ้าน

ขืนก้าวออกตอนนี้                      เห็นทีว่าจะแย่

เพราะโควิดแท้ๆ                        เลยต้องแช่อยู่กับบ้าน

เกิดระบาดครั้งใหญ่                    ระลอกใหม่แรงฤทธิ์

ยอดผู้ป่วยที่ติด                         เชื้อพ่นพิษเกินต้าน

จากหลักร้อยเป็นพัน                  จนหลายพันนั่นแน่

ติดทั้งเด็กยันแก่                       ต้องหามแห่เข้าโรง’บาล

 

เพราะคลัสเตอร์ทองหล่อ            เป็นตัวก่อรอบใหม่

เหล่าไฮโซของไทย                    เข้าไปใช้บริการ

คริสตัล คลับแหล่งหรู                มีหนูหนูนั่งรอ

รัฐมนตรี ส.ส.                         อีกพ่อค้าตาหวาน

มาพบปะสังสรรค์                    คุยแบ่งปันการค้า

คุยกันไปคุยกันมา                    พาโรคากลับบ้าน

จากหนึ่งติดเป็นสิบ                  แล้วหักดิบเป็นร้อย

แถมพี่ซ้ำด้ำพลอย                   เพราะรอคอย “สงกรานต์”

คนเลยแห่เดินทาง                  เป็นก้าวย่างการแพร่

เชื้อโควิดตามแห่                    แพร่ไปทั่วทุกสถาน

เห็นความยุติธรรม                  ไม่เหลื่อมล้ำทางไหน

ใครก็เป็นกันได้                      ไม่เลือกวัยทั้งน้าน

ทั้งเศรษฐีเงินล้น                    หรือคนจนแสนเข็ญ

ล้วนประสบพบเป็น                ไม่มีเว้นพบพาน

 

ปัญหาใหญ่ตามมา                 คือถามหาโรงหมอ

ข่าวว่ามีไม่พอ                      ซึ่งการแพทย์บริการ

บางคนติดอยู่กับที่                 รถไม่มีมารับ

สุดท้ายเลยเสร็จสรรพ            ทั้งสำรับติดกันบาน

ทั้งพ่อแม่เมียลูก                   เลยผูกเป็นแพ็กเกจ

โควิดสำแดงเดช                   เป็นต้นเหตุอลหม่าน

ยอดคนติดก้อนใหญ่              ยอดคนตายเพิ่มขึ้น

เห็นตัวเลขแล้วมึน                ยากจะยืนระยะนาน

ที่ต้องกลับมาหนัก                คือพลพรรคเสื้อกาวน์

พยาบาลนั้นเล่า                   ต้องคอยเฝ้าพยาบาล

จนบางคนติดเชื้อ                 เพราะไปเกลื้อใกล้ชิด

คนไข้ติดโควิด                    แต่ไม่คิดรายงาน

พวกที่ชอบหลบใน               ให้ไทม์ไลน์ผิดๆ

เรียกว่าพวกสิ้นคิด               ขอโควิดจัดการ

 

ฟากการเมืองนั้นเล่า            พลอยเขย่ารายวัน

จี้ตรงจุดสำคัญ                  คือท่านๆ รัฐบาล

เรื่องจัดหาวัคซีน                ไม่ทันกินกับเขา

ไม่พอเพียงบรรเทา             ตามโรคเร้าระราน

ไอ้ที่หามาได้                     แต่ทำไมฉีดช้า

เดี๋ยวไม่ทันเวลา                กับสถานการณ์

เอกชนร้อนใจ                   อยากจะได้วัคซีน

ถ้าป้องกันโรคสิ้น               ได้ทำกินกันละท่าน

หากคนไทยได้ฉีด              จนพ้นขีดอันตราย

โควิดไม่กล้ำกราย              ได้สบายทุกบ้าน

จะจอห์นสัน แอสตร้า         เซนเนก้า ไฟเซอร์

สปุตนิกเพื่อนเกลอ            ช่วยมาเจอพบพาน

จะได้ช่วยอุ่นใจ                 เดินต่อไปได้แน่

สถานการณ์หลายแหล่        ไม่ต้องแช่นิ่งนาน

วัคซีนจ๋าอยู่ไหน                มาไวไวนะจ๊ะ

ช่วยรบให้ชนะ                 จะได้ลุกขึ้นสราญ

ผมเป็นหนุ่มกลุ้มใจ            เพราะเลยวัยห้าวหาญ

หากติดโควิดคราวนี้         ชีวิตคงซี้ไปอีกนาน น้าน นาน

บทความก่อนหน้านี้อะไร(แม่ง)ก็เป็นศิลปะ : ศิลปินผู้สร้างงานศิลปะ จากภาชนะในครัว Subodh Gupta
บทความถัดไปเรื่องสั้น : อนุสรณ์แห่งจิ้งหรีดกรีดร้อง (1) / พิณพิพัฒน ศรีทวี