วันศุกร์ที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ.2565

วรรณกรรม - เรื่องสั้น - หนังสือ

ทวีปที่สาบสูญ : เมื่อวานก่อนนี้ โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์

ระริน... ได้ยินหรือเปล่า บทเพลงเบาๆ ข้างในอกฉัน ระริน...นางฟ้าของฉัน ...ขอให้ฉันคิดถึงเธอเถอะนะ แม้ฉันจะไม่รู้เลยว่า ตอนนี้เธออยู่ที่ไหนก็ตาม...

ประกวดเรื่องสั้น : เด็กหญิง

โดย : กล้วยไม้ ผมตัดสินใจแล้ว ทุกอย่างจะต้องจบลงในวันนี้ ทุกอย่างเกี่ยวกับตัวผมจะต้องหายไป จะไม่มีอะไรที่บ่งบอกถึงความเป็นผมหลงเหลืออยู่บนโลกใบนี้ ...

ทวีปที่สาบสูญ : วันหนึ่งวันใด โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์

ระริน...ฉันยินคำกล่าว แต่ละเรื่องราวตกหล่นร่วงราย "เป็นยังไงบ้างวันนี้" พร้อมเสียงฝีเท้าเดินขึ้นเรือนมา ก็เหมือนทุกวัน เป็นคำร้องทักของผู้หญิ...

ทวีปที่สาบสูญ : เราจะหยุดร้องไห้ได้ยังไง โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์

  ระริน... ฉันยินเสียงนั่น ที่กรีดบาดฉันในฝันหลอกหลอน อ้ายหมารอยเดินลิ่วๆ ไปข้างหน้า มองเห็นแผ่นหลังชุ่มเหงื่อ กับชายเสื้อที่โดนลมเป่าปลิว ฉันพยา...

ประกวดเรื่องสั้นวิทยาศาสตร์ : ระยะห่างที่ดีที่สุด

โดย ภู่มณี ศิริพรไพบูลย์   หลังจากภารกิจ Mars One ถูกยกเลิกไปเมื่อปี ค.ศ.2031 ด้วยเหตุผลสั้นๆ ไม่มีประโยชน์อีกต่อไป ใครจะไปคิดว่า 100 ปีให้หลัง ...

ประกวดเรื่องสั้น : ผู้ถูกบังคับให้สูญหาย

โดย : ปริญ บุญภูพิพัฒน์ "ถ้าหายไปสามวันให้ไปแจ้งความ ถ้าหายไปเจ็ดวันแสดงว่าตายแล้ว" ชายตรงหน้ายื่นหนังสือเล่มเล็กให้คุณ คุณเปิดดู เป็นรายชื่อและประว...

ประกวดเรื่องสั้น : Eye to Eye

โดย suasuaa ดวงตาคู่นี้สะกดผมให้ตกอยู่ในภวังค์ครั้งแล้วครั้งเล่า เธอมักพาผมหลุดเข้าไปในห้วงมิติแห่งกาลเวลา ผมอธิบายไม่ค่อยถูกนัก ทว่า บรรยากาศรอ...

ทวีปที่สาบสูญ : มันเป็นเช่นนี้เองหรือ…เจ็บแทบขาดใจ โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์...

  ระริน...ฉันยินคำสาป ฉันเป็นคนบาปที่ไร้ทางไป นางฟ้าระรินหลับไปแล้ว ในยามดึกดื่นคืนดำ ยินเสียงหายใจแผ่วเบาเป็นจังหวะสม่ำเสมอ หลังจากฉันพูดออกไปมากม...

ทวีปที่สาบสูญ : วินาทีที่ฉันตัดสินใจเป็นครั้งที่สอง โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์...

ระริน... ฉันเสียงเพรียก ความมืดร้องเรียกให้ฉันตามไป ถึงเวลากลางคืนอีกแล้วสินะ...ฉันล้มตัวลงนอน ท้ายทอยสัมผัสพื้น นอนหงายลืมตาดูฝ้าเพดาน ที่บ้านห...

ประกวดเรื่องสั้นทั่วไป : พลาสติก

โดย คนไทยคนที่สอง   ไอ้จ่อย ไอ้จ่อยเป็นคนหนุ่มวัยสามสิบต้นๆ รูปร่างกำยำผิดกับชื่อของมัน ผิวหนังหยาบกร้านจากการทำงานกรำแดดกรำฝน ใครๆ ที่เดินผ่...

ทวีปที่สาบสูญ : งามผ่องใสดังเทพธิดา โดย การะเกต์ ศรีปริญญาศิลป์

  ระริน...ฉันยินคำหล่น ดุจดั่งสายฝนที่พร่างชุ่มใส "เอาละๆ พอแล้ว" เสียงห้ามมาจากคนตัวใหญ่ ทั้งที่ตัวเองก็เพิ่งหัวเราะจนหน้าดำหน้าแดง ข้างน...

เพ็ญศรี เผ่าเหลืองทอง : นักเขียนหญิงในศตวรรษที่ 18 ในมุมมองของ เวอร์จิเนีย วูล์ฟ...

หนังสือ A Room of One's Own หรือในภาคภาษาไทย "ห้องส่วนตัว" สำนวนแปลของ มาลินี แก้วเนตร ซึ่งผู้เขียนขอยกย่องให้เป็นเพชรในวงการนักแปลอีกคนหนึ่งนั้น ห...

บทความยอดนิยม