ไพบูลย์ วงษ์เทศ | ลีลาศาสตร์สุนทร

ไพบูลย์ วงษ์เทศ | ลีลาศาสตร์สุนทร

 

กรรมเป็นของผู้กระทำอย่างจำแนก

เกาหัวแกรกแกรกกลากอย่างยากเอ่ย

เมื่อเชยคางนางแย้มแก้มเชยเชย

ขวัญเจ้าเอ๋ยขวัญมาอุราสะท้าน

สะเทือนเลื่อนลั่นถึงขวัญฟ้า

ไท้เทวาหลุมพรางและทางผ่าน

กันดารดงด้าวแดนแสนกันดาร

ด้วยความง่านเป็นพะงั่วจึงมัวเมา

มะกะโทโม่กระทะควงตะหลิว

แค่บีบสิวหาว่าคั้นมันสะเด่า

อยู่อย่างอยากยากอยู่พร่าผู้เยาว์

แย้และเย้าต่างกันที่ยรรยง

อันบัลลังก์ปลาลังสังฆวาส

ธชีชาติจานชามเอาหนามบ่ง

มะระมะรุมรุมสุมสาวหนุ่มอนงค์

มาณพงงชีวิตาโศกาดูร

ดรรชนีนางไฟนไฉไลกว่า

สังขาราราเมศเหลือเศษศูนย์

หมออธิปอธิบดันอันสมบูรณ์

ย่อมเพิ่มพูนฉันทะปิยวาจา

ไมตรีจิตมิตรใจไม่ถลอก

จะเข้าออกทางประตูดูหลังหน้า

รักล้วนล้วนมีทั้งโรคโชคชะตา

กามฉันทาแก่นกระโทกโสกโดกดี

สัปดนวันละครั้งพอสังเคราะห์

อ้างขบเผาะกลายขบถถูกกดขี่

นักองทึ่มเอาแต่ทิ่มสู่สิมพลี

ศุภศรียังไม่แก่ดันแพ้กรรม! •