ทราย เจริญปุระ : เด็กที่แม่ไม่ต้องการ (1)

ทราย เจริญปุระ
"สัตว์สัตว์" (With Animal) เขียนโดย Carol Guess & Kelly Magee ฉบับพิมพ์ครั้งแรกโดยสำนักพิมพ์ไจไจบุ๊คส์ ธันวาคม 2560

“ร้องเพลงหน่อยสิ”

“เพลงอะไร”

“อะไรก็ได้”

พรายน้ำเรืองๆ จากนาฬิกาบอกเวลาสามทุ่มนิดๆ เสียงติ๊กๆ ของเข็มวินาทีนั้นเคยฟังน่ารำคาญในช่วงแรก แต่อยู่ไปสักพักก็เริ่มชิน

แต่ก่อนฉันไม่ต้องตื่นเอง แค่นอนรอให้แม่มาปลุก

จนน้องสาวมานอนด้วยนี่แหละ แม่เลยให้ฉันรับผิดชอบน้องด้วย

จะว่าไปน้องสาวฉันก็ได้ทำลายกฎของบ้านหลายอย่าง

เริ่มตั้งแต่เธอก่อตัวขึ้นมาบนโลก

 

แม่บอกว่า แม่จะมีลูกให้ได้มากที่สุดก่อนอายุ 30

แม่แต่งงานกับพ่อ มีฉันตอนปี 2523 มีน้องชายตอนปี 2525

ฉันเป็นเด็กเลี้ยงยาก และแม่ก็ไม่เคยมีลูก

แม่ไม่รู้จะทำอย่างไรเวลาฉันแผดเสียงกรีดร้องจะเป็นจะตาย แม่บอกว่าเคยโยนฉันลงบนเตียงด้วยอับจนปัญญา และเคยโกรธอย่างยิ่งที่ทันทีเมื่อพ่อมาอุ้ม ฉันก็เงียบกริบเหมือนกลั่นแกล้ง

น้องชายเลี้ยงง่ายกว่า แต่เด็กที่ไหนก็ดูจะเลี้ยงง่ายกว่าฉันทั้งนั้นในตอนนั้น

แม่ลาออกจากงาน เลี้ยงลูก และช่วยงานพ่อเฉพาะเวลาพ่อเปิดกล้องหนังเรื่องใหม่ ระหว่างจะเปิดกล้องหนังแต่ละเรื่อง แม่ก็จะไปกว้านซื้อนวนิยายมาทีละเยอะๆ อ่านเก็บไปทีละเล่ม ดูว่าเรื่องไหนน่าหยิบเอามาทำหนัง อ่านเสร็จส่งต่อให้พ่อ ซึ่งก็–บอกอย่างสุภาพก็คงเป็น–สนใจบ้างไม่สนใจบ้าง ลมเพลมพัดเสียจนบางทีแม่ก็โกรธ แต่พอพ่อบอกว่ายังไม่มีอารมณ์จะเขียนก็จนใจจะหาคำว่ากล่าว

และตอนนั้น ปี 2527

แม่ก็ท้อง

เป็นการท้องที่หงุดหงิดเสียเหลือเกิน ฉันอยู่ในวัยสี่ขวบ น้องชายตามมาที่เกือบๆ 3 ขวบ หนังก็ต้องเปิดกล้อง และแม่ก็รู้สึกป่วยไข้ แม่พาตัวเองไปหาหมอทันที

บ้านฉันเป็นอย่างนี้กันจริงๆ ทั้งพ่อทั้งแม่เกลียดความไม่สมบูรณ์ในบางรูปแบบ เกลียดการไอโขลกๆ เกลียดการตาปรือฉ่ำพิษไข้ ไม่เคยเลยที่ทั้งสองคนจะปล่อยให้ตัวเองป่วยและรอให้หายเองด้วยการพักผ่อนหรือกินน้ำมากๆ ทุกอาการป่วยไข้ต้องมีคำตอบ ต้องมียา ต้องมีวิธีรักษา

แม่เกลียดการเห็นลูกๆ ทำหน้าซึมกระทือนอนซม แม่สั่งให้สดใส, ฉันพาเธอไปหาหมอแล้ว เธอต้องหาย ถ้าหาหมอแล้วยังจะง่วงเหงาแบบนี้ ฉันจะเดือดร้อนพาไปทำไม

ก็นั่นแหละ แม่ไม่หาย

เพราะอาการทอนซิลอักเสบของแม่นั้นจะเยียวยาได้ด้วยการผ่าตัดเท่านั้น

งั้นก็ผ่า-แม่กล่าว

แต่ก่อนอื่นใด ข่าวก็มาโดยหมอของแม่

-คุณท้อง-

การท้องอีกครั้งหมายความว่าแม่ต้องผ่านกระบวนการทั้งหมดทั้งมวลเป็นรอบที่สาม วิงเวียน ปวดหลัง ปวดขา อึดอัดอุ้ยอ้าย วุ่นวายกับการไปหาหมอฝากครรภ์

และที่สำคัญที่สุดก็คือ, การท้องจะทำให้แม่วางยาสลบเพื่อผ่าตัดไม่ได้

-คุณต้องรอสามถึงห้าเดือน หมอจึงจะสามารถวางยาสลบให้คุณได้ โดยคาดหวังว่า เด็กในท้องจะไม่น็อกไปด้วย-

สามถึงห้าเดือน

สามถึงห้าเดือนที่แม่จะใช้ร่างกายของตัวเองได้ไม่เต็มที่ งานก็ใกล้กำหนดเข้ามาทุกที พ่อก็ยังลมเพลมพัด บทภาพยนตร์ไม่เสร็จ ลูก 2 คนยังเล็ก และแม่ต้องประคองอาการป่วยของตัวเองไปเรื่อยๆ โดยปราศจากยาที่จะกินแล้วหายขาด เพราะหมอห่วงถึงลูกในท้อง

ดูเหมือนจะไม่มีใครห่วงแม่เลยนอกจากตัวแม่เอง

 

“ไม่เอา ร้องเลยสิ ต้องทำเสียงว่ามีคนโทร.มาขอเพลงกับดีเจก่อน”

“งั้นพราวเป็นคนโทร.มา แล้วพี่เป็นดีเจนะ”

“ฮื้อ ไม่เอาสิ ถ้าพราวโทร. พราวก็ต้องคิดเพลงสิ พี่ทรายโทร.เองรับเองไม่ได้เหรอ”

จริงๆ การอยู่กับน้องสาวก็เป็นเรื่องที่พอจะเพลิดเพลินได้ถ้าเธอไม่อารมณ์ร้ายขนาดนี้

เธอพร้อมจะกรีดร้อง คิ้วขมวด หรือเอาชนะคะคานกันตรงๆ แบบไม่เลือกวิธี

เธอเคยวิ่งไปฟ้องพ่อว่าน้องชายฉันเตะ ทั้งที่ทั้งหมดที่น้องชายทำคือลุกขึ้นยืน

เหตุการณ์นั้นทำคนเสียน้ำตากันไปหลายฝ่าย และพ่อซึ่งไม่เคยตีลูกคนไหนเลยแม้แต่แปะเดียวก็ต้องมาเสียคำพูดกันวันนั้นด้วยการตีมือน้องชาย

เธอเคยกระชากหนังสือที่ฉันกำลังอ่านออกจากมือ สั่งให้ฉันไปเล่นกับเธอเดี๋ยวนี้

-ทำหน้าให้สนุกๆ ด้วยสิพี่ทราย-

ฉันซึ่งต้องทิ้งหนังสือที่กำลังอ่านติดพัน ก็ต้องฉีกยิ้มให้เธอตามบงการ เพราะเธอคือเธอ คือน้องคนเล็ก คือลูกรักที่สุดของพ่อ

คือเด็กที่แม่ไม่ต้องการ

 

-ถ้าจะผ่าตัดเลยก็ต้องเอาเด็กออก แต่ถ้าจะเอาเด็กออก สามีคุณต้องยินยอมเสียก่อน-

ฉันว่าแม่ฉันรู้ รู้อยู่เต็มอก ว่าพ่อไม่มีวันยอมทำตามคำแนะนำของหมอ

พ่อฉันเคยมีลูกมาก่อน แต่เพราะชีวิตมันก็มักจะเป็นอย่างนี้ การแต่งงานของพ่อครั้งนั้นไม่ประสบความสำเร็จและจบที่การหย่าร้าง สิ่งที่หลงเหลืออยู่หลังจากมรสุมนั้นคือลูกสาวสี่คนที่พ่อแทบไม่ได้เลี้ยง ไม่ได้เห็นการเติบโต แม่ของพี่ๆ ทั้ง 4 คนพาลูกไปไกลแสนไกลจากพ่อ พ่อแต่งงานอีกและอีก แต่ก็ไม่มีลูกด้วยกันกับผู้หญิงคนไหน

จนมาถึงแม่

มีฉันเป็นลูกสาวคนโตเหมือนที่แม่ฝัน

มีน้องชาย-ซึ่งอันนี้แม่ไม่ได้ฝัน- แต่ก็ดูลงตัวดีหากจะมองในแง่การให้คุณค่ากับการสืบต่อตระกูล ซึ่งดูเหมือนพ่อฉันไม่ได้สนใจเท่าไหร่ พ่อออกมาไกลแสนไกลจากบ้านเดิม เปลี่ยนนามสกุลด้วยตนเอง ถ้ามันจะจบลงเพราะพ่อมีแต่ลูกสาวก็ช่างเถิด พ่อพร้อมจะรักลูกทั้งนั้น เพราะนี่ก็เป็นคำขาดจากแม่ก่อนจะแต่งงานอีกเช่นกัน ว่าพ่อจะมาบอกว่ามีลูกอยู่ก่อนแล้วเลยไม่อยากมีอีกไม่ได้ แม่ต้องการสร้างครอบครัว และครอบครัวหมายถึงพ่อ แม่ ลูก

และจะลูกสองคนหรือสามคนก็คงไม่ต่างกัน