ฟ้า พูลวรลักษณ์ | คนหนึ่งเล่นการเมืองตามกติกา คนหนึ่งเล่นนอกกติกา

ฟ้า พูลวรลักษณ์

หนังสือเรียนสำหรับเด็ก เล่มใหม่ (๒๘)

วินัยเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น

วินัยเป็นนิสัย ที่เกิดจากการบ่มฟัก

คำถามที่น่าสนใจคือ ในโลกยุคใหม่นี้ คนไร้วินัยมีอนาคตไหม

แน่ละ เราจะเห็นว่า คนมีวินัยในโลกนี้ ในยุคนี้ ได้เปรียบมาก ชนชาติที่เจริญแล้ว คือชาติที่คนในชาติขยัน หมั่นเพียร อดทน และมีวินัย

ชาติไม่ได้เจริญขึ้นมาเฉยๆ

แต่มันขึ้นกับความเหนื่อยยาก ความอดทน และวินัยของประชากรของรัฐ

ฉันพยายามมองหาช่องทางใดที่คนไร้วินัย จะได้ดี หรือนำพาประเทศชาติไปสู่ความรุ่งเรือง แต่มองไม่เห็นทางเลย

ในโลกยุคใหม่นี้ ฉันว่า มันจะอยู่ไม่ได้ด้วย

บังเอิญคนไทยเป็นชาติที่ไร้วินัย เราจะรอดไหม

หรือเราควรมาสร้างวินัยกันใหม่

มันสร้างได้ ในหนึ่งหรือสองชั่วอายุคน หากเราจะทำ

ชนรุ่นหน้าจะเกิดมาเป็นคนมีวินัย และสามารถพัฒนาตัวเองได้รวดเร็ว แต่คนที่ลำบากคือพวกเรา หนึ่งหรือสองชั่วอายุคน ที่ต้องอดทน ฝืนนิสัยเก่าของเรา ที่เคยตัว มันเป็นนิสัยที่สะสมมาจากโลกยุคเก่า ที่วินัยไม่ค่อยสำคัญ โลกที่ช้ากว่านี้ วันที่เราผิดนัดได้ เราไปช้าได้

สมัยก่อน ที่สิงคโปร์ มีกฎหมายห้ามขากถุยตามท้องถนน ห้ามทิ้งขยะ หรือการปัสสาวะริมทาง ใครทำจะโดนปรับ หรือแม้แต่เวลาใช้ห้องน้ำ หากไม่กดน้ำ ก็โดนปรับ มันยากลำบากสำหรับชนรุ่นนั้น ชนที่ยังเคยชินกับการขากถุย

ในยุคนั้น คนบางคนอาจคิดด้วยซ้ำว่ากฎหมายเหล่านี้มากเกินไป

แต่วันนี้ คนรุ่นใหม่ชาวสิงคโปร์ ไม่รู้สึกอะไรกับกฎหมายเหล่านี้แล้ว เพราะพวกเขาเติบโตมา ไม่เคยทำสิ่งเหล่านี้ คนรุ่นเก่า คนแก่ๆ ก็ถูกฝึกมานาน จนคุ้นเคยแล้ว รวมความกฎหมายเหล่านี้ ก็แทบจะไม่มีการพูดถึงอีกแล้ว มันกลายเป็นวินัยไปแล้ว

วินัยที่กลายเป็นวัฒนธรรมของคนในชาติ

คงจะมีแต่คนที่ชอบขากถุย ที่มาจากชาติอื่น ที่จะไม่พอใจกฎหมายเหล่านี้

ลองมาดูความแตกต่างของคุณจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ กับคุณจาตุรนต์ ฉายแสง กล่าวคือ คนหนึ่งเล่นการเมืองตามกติกา คนหนึ่งเล่นนอกกติกา

คือ คุณจารุพงศ์หลังจากการทำรัฐประหาร เขาไม่ยอมไปรายงานตัวตามคำสั่งของ คสช. แล้วลี้ภัยหนีไปอเมริกา เขาไปจัดตั้งขบวนการเสรีไทย แต่ฉันก็เห็นเขาเงียบไป เพราะขบวนการนั้นไม่มีความหมายหรอก มันทำงานไม่ได้

คสช.เขาจะดีหรือหรือเลวอย่างไร แต่พวกเขาไม่ใช่ทหารเยอรมันหรือทหารญี่ปุ่น นี่ไม่ใช่ช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ที่รุนแรงกว่ามาก ขบวนการเสรีไทยจึงยังไม่มีเหตุอันควร การที่มันถูกจัดตั้งโดยกลุ่มคนหนึ่งกลุ่ม ที่มีความคิดคล้ายคลึงกัน มันก็เป็นเพียงเสียงบ่นพึมพำ

ในวันนั้น คุณจารุพงศ์อาจจะได้ในแง่อารมณ์ คือได้ความสะใจ ที่ไม่ยอมรับคำสั่งใด ของคนที่กระทำการผิดกฎหมาย เขารู้สึกว่าถ้าไป ก็เท่ากับยอมรับในความชอบธรรมของคำสั่งนั้น

๘แต่คุณจาตุรนต์เขาเล่นการเมืองตามกติกา เมื่อถูกเรียกตัว เขาก็ไป ต้องยอมอดทนตอบคำถาม ต้องยอมปฏิบัติตามข้อกำหนดใดที่ทางคณะรัฐประหารตั้งขึ้น แต่เขาก็เล่นการเมืองต่อไปได้ แม้จะในรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ ที่ถูกเขียนขึ้นเพื่อตัวของพวกคนเขียนเอง

แต่การเล่นในกติกา มีผลมากกว่า มีเวทีให้เล่นกว้างใหญ่กว่ามาก และในวันนี้ ฉันก็เห็นว่าเขายังมีความสำคัญ แต่คุณจารุพงศ์ เรืองสุวรรณ เขาเลือนหายไป

เหมือนผู้ชายคนหนึ่งไปเล่นไพ่รัมมี่ที่บ้านของใครคนหนึ่ง ซึ่งกำหนดกติกาตามใจชอบ เจ้าของบ้านเขาได้ไพ่เจ็ดโพแดงในมือ เขาก็บอกว่า ที่บ้านนี้ สเปโตคือเจ็ดโพแดง เกมนั้นเขาชนะ ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ว่าอะไร ต่อมาเจ้าของบ้านมีไพ่ห้าข้าวหลามตัด เขาก็บอกว่าสเปโตอีกใบคือห้าข้าวหลามตัด เขาก็ชนะอีก ผู้ชายคนนั้นก็ไม่ว่าอะไรอีก

เขาต้องอดทน ยอมให้เจ้าของบ้านกำหนดกติกา

แต่กติกาเหล่านั้น มันก็ต้องมีขอบเขต เจ้าของบ้านไม่สามารถกำหนดสเปโตตัวที่สามได้

และเล่นไปเล่นมา ที่สำคัญคือใครเล่นได้ดีกว่า ใครดวงดีกว่าต่างหาก ไม่ช้าไพ่เจ็ดโพแดง และห้าข้าวหลามตัด ก็เข้ามาอยู่ในมือของชายหนุ่มคนนั้น

ทุกกติกาที่ถูกตั้งขึ้นใหม่ตามใจชอบ ในที่สุด มันก็ย้อนกลับเข้าตัวเอง และถึงตอนนั้น เจ้าของบ้านก็พูดไม่ออก เพราะเขากำหนดกติกาเอง จะไม่พอใจ จะไม่ยอม ก็ทำไม่ได้

๑๐ดังนั้น กติกาการแบ่งเขต หรือกติกาหยุมหยิมมากมาย หรือปัญหาอื่นใด สำหรับฉัน ไม่สำคัญ

ที่สำคัญคือประชาชนมากกว่า ว่าธาตุแท้ของพวกเขาคืออะไร

หากพวกเขาชอบเผด็จการ ก็จบ ก็ต้องตามใจพวกเขา ตัวฉันมีมิติมากมายที่จะใช้ชีวิต ที่จะรอคอย ที่จะทำเรื่องอื่น ขอเพียงการเลือกตั้งแฟร์ ผลทุกอย่างฉันยอมรับได้ เราเกรี้ยวกราด แล้วได้อะไรขึ้นมา ก็เปล่า

ที่จริงกติกาทุกข้อ หากรู้จักใช้ มันยิ่งมีผลดี หากเขาเป็นศรีธนญชัย เราก็ต้องเป็นเณรน้อย

๑๑ คุณจาตุรนต์เขาคงรู้ เขาจึงต้องอดทน ต้องยิ้มรับ และเดินหน้าต่อ เล่นการเมืองในกติกาดีกว่า เราไม่ใช้อารมณ์ เราต้องมองประเทศชาติเป็นหลัก

คุณจารุพงศ์เขาจะได้อะไร นอกจากความสะใจ ในวันนั้น การปฏิเสธเหมือนการตบหน้าฝ่ายตรงข้าม การได้ด่า ได้เกรี้ยวกราด แต่แล้ววันนี้เขาก็เป็นผู้ลี้ภัย ชีวิตไม่ได้สะดวกสบายอะไร การได้คุยกับคนกลุ่มเล็กๆ ที่มีความเห็นเหมือนกันมากเกินไป แต่ทำอะไรไม่ได้ ฉันนึกไม่ออกว่าดีตรงไหน

เวทีนี้ร้อนระอุยิ่งนัก และท้าทายให้คิด ให้ติดตาม

ยิ่งเป็นกติกาของเขา ยิ่งน่าสนใจ

ขอให้มองว่า นี้คือความต้องการไปเอาเนื้อจากปากเสือ มีหรือที่จะง่าย

บทความก่อนหน้านี้เรื่องสั้น | ขณะนี้ชั่วชีวิต
บทความถัดไปเดินตามดาว/หมอทรัพย์ สวนพลู /ประจำวันที่ 24-30 พฤษภาคม 2562