สิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อน เกี่ยวกับ The Force ในหนัง STAR WARS และการขี่มอเตอร์ไซค์จากเชียงใหม่ไปสิงคโปร์คนเดียว

ราชัน ศรีสกุลชวาลา

สิ่งที่ผมไม่รู้มาก่อน เกี่ยวกับ The Force ในหนัง STAR WARS และการขี่มอเตอร์ไซค์จากเชียงใหม่ไปสิงคโปร์คนเดียว (2)

ย้อนอ่านตอน 1

ถึงแม้ผมจะหลงใหลสองสูบสีแดงที่ผมครอบครองอยู่เป็นอย่างยิ่ง

แต่ด้วยเหตุผลที่ว่า มันไม่มีระบบความปลอดภัย เช่น ABS หรือ TRACTION CONTROL ซึ่งในราชาแห่งท้องถนน BMW R1150RT มันมีสิ่งเหล่านี้ครบหมด…

สองสูบสีแดงของผม มีเพียงหัวฉีดน้ำมัน ระบบสตาร์ต ไฟหน้า ไฟท้าย และไฟเลี้ยวที่เป็นระบบไฟฟ้า ที่เหลือมันเป็นระบบคลาสสิคทั้งหมด

…เบรกอย่าว่าแต่จะไม่มี ABS เลย สายเบรกใหญ่กว่าจักรยานนิดเดียว จานเบรกเท่ากับ Honda Nova แต่รถหนักกว่า 2 เท่า

และในที่สุด ผมก็บอกเขา คนที่ผมให้คำสัญญาไว้

“ไอคิดว่า ไอคงไม่ไปในเดือนมีนาคมนี้ละว่ะ เพราะมอเตอร์ไซค์ของไอมันไม่เหมือนของยูว่ะ Traction Control ก็ไม่มี ABS ก็ไม่มี ขอไอหาซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่ก่อน แล้วไอค่อยไปละกัน”

ณ จุดจุดนี้ พลังแห่งด้านมืด The Dark side คือความกลัวกำลังเข้าครอบงำ

เจ้าของราชาแห่งท้องถนนคันนั้นตอบมาว่า “ไอเพิ่งขับรถฝ่าพายุจากแคนาดามานิวยอร์ก สนุกมากเลยว่ะ แล้วก็สัปดาห์หน้าไอจะไปขับเครื่องบินใบพัดเดี่ยวกับลูกชายข้ามทวีปอเมริกาว่ะ” แล้วอีก 2 วันถัดมา The Force ก็ให้ฝรั่งคนนี้เห็นข้อความนี้ แล้วคิดถึงผม เขาก็เลยส่งมาให้… “เฮ้ย ไอเห็นข้อความนี้แล้วคิดถึงยูว่ะ” ข้อความนั้นคือ

“Life begins at the end of your comfort zone” “ชีวิตเริ่มต้น ที่จุดสิ้นสุดของความคุ้นเคย”!!!

ณ จุดจุดนี้ THE FORCE กำลังเพิ่มพลัง เพื่อเข้าต่อสู้กับด้านมืดให้ผม

ผมมีโอกาสทำความรู้จักกับเพื่อนอีก 2 คนในงานสังสรรค์ธุรกิจงานหนึ่ง เราคุยกันสนุกดีในงานนั้น ก็เลยนัดกันไปดื่มกาแฟที่สำนักงานของหนึ่งในนั้น แล้วก็คุยกันสนุกดี ก็เลยนัดไปกินข้าวเที่ยงกันในสัปดาห์ถัดมา

และด้วยเหตุผลบางประการ ทั้งๆ ที่ผมไม่ได้เป็นคนเริ่มบทสนทนา แต่การสนทนาในวันนั้นดันเป็นเรื่องของ “สิงคโปร์”…

เมื่อเรากินข้าวกันเสร็จแล้วสั่งของหวาน ผมแหงนหน้ามองฟ้า หัวเราะ แล้วก็เล่าให้ฟังเรื่องการเดินทางไปสิงคโปร์ และผมก็สรุปว่า ผมไม่ไป เพราะมอเตอร์ไซค์ของผมไม่พร้อมสำหรับภารกิจนี้

แต่ ณ จุดๆ นี้ THE FORCE ปรากฏตัวชัดเจนเกินไป….แปลกใจผมมาก แต่พลังก็มีเส้นทางของพลังเอง และพลังไม่ให้เกียรติความมีอยู่ของผมเลย…

มันปรากฏว่าเพื่อนผมทั้ง 2 ท่านนี้เคยขี่มอเตอร์ไซค์บิ๊กไบก์มาก่อน…เคยขี่มาก่อนผมอีก และหนึ่งในนั้นขี่มอเตอร์ไซค์ข้ามประเทศในยุโรปมาแล้ว เขาอธิบายว่ามันเป็นเรื่องธรรมดามาก และ ABS มันก็ไม่ได้สำคัญอะไรมากจนถึงขนาดนั้น

“ไปเถอะ”

ในที่สุดหนังสือก็มาถึง มันคือหนังสือการเงินเล่มหนึ่ง ซึ่งในช่วงเวลานั้นผมกำลังหาอ่านหนังสือการเงินเพื่อทำความเข้าใจด้านการเงิน ปรากฏว่าหนังสือเล่มนี้โผล่ขึ้นมาในหลายๆ เว็บไซต์แนะนำหนังสือ มันเป็นหนังสือการเงินที่ติดอันดับต้นๆ เลยทีเดียว มันชื่อ investment biker เขียนโดย Jim Roger หน้าปกมันก็สวยมากจนผมส่งกลับไปให้เพื่อนฝรั่งชาวสิงคโปร์คนนั้นทาง e-mail ในวันที่ผมได้รับหนังสือ

ปรากฏว่า ณ จุดจุดนี้ THE FORCE กำลังสนุกสนานกับการปั่นป่วนพลังในตัวผม

“ยูรู้ไหม Jim Roger เคยเป็นไอดอลของไอเลยว่ะ และยูรู้มั้ยว่า ปัจจุบัน Jim Roger ก็ย้ายสำมะโนครัวจากอเมริกามาถือสัญชาติสิงคโปร์แล้ว…บ้านของลุง Jim น่ะ อยู่ถัดจากบ้านไอไปไม่กี่บล๊อกเอง”

THE FORCE กำลังผลักดันให้ผมมุ่งสู่สิงคโปร์จริงๆ

แต่ผมไม่มี ABS แล้วผมก็แน่ใจว่าผมไม่สามารถบีบ ปล่อย บีบ ปล่อย เบรกที่ 180 ครั้งต่อวินาทีได้ THE FORCE ก็ THE FORCE เหอะ…ไม่ไปครับ ผมไม่ไป ผมจะซื้อมอเตอร์ไซค์ใหม่ก่อน ผมไม่รีบ

แต่ถึงแม้ผมก็ไปลอง ลองมันทุกยี่ห้อตาม List ที่ผมสร้างขึ้นมา แต่ที่สุดแล้วก็ไม่ประสบความสำเร็จในการครอบครองมอเตอร์ไซค์คันใหม่

ธุรกิจครอบครัวใน Generation ที่ 3 จะเรียกว่าการทะเลาะกันเพื่อความก้าวหน้าก็คงจะไม่ผิดนัก

เดิมเรา 3 พี่น้องใช้ระบบมติเอกฉันท์ในการตัดสินใจ ไม่เอา 2 ใน 3 แต่เอามติเอกฉันท์ 3 ใน 3 เท่านั้น

แต่ระยะหลังมานี่ แต่ละเรื่อง แต่ละเรื่อง มันชักจะกินเวลานานขึ้นไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ เราจึงเปลี่ยนจากระบบ 3 คนตัดสินใจมาเป็นคนเดียวตัดสินใจ

และเมื่อเวลาผ่านไปประมาณ 3 ปี ก็ได้เวลาครบรอบที่เราจะทะเลาะกันครั้งยิ่งใหญ่อีกครั้ง แต่ไม่ต้องห่วงว่าเราจะทะเลาะกันลุกลามใหญ่โต มันเป็นการทะเลาะที่ใหญ่โต แต่ไม่ลุกลาม ไม่กระทบความสัมพันธ์ และทุกอย่างก็กลับมาเหมือนเดิมหลังจากประชุมเสร็จ…

แต่ไม่ใช่ครั้งนี้…ครั้งนี้มันมากกว่านั้น เพราะมันสรุปด้วยคำว่า “…ไม่ต้องมาทำงานสักช่วงหนึ่งละกัน…”

ความเจ็บปวดที่ถูกสรุปว่าเป็นตัวปัญหา ตามมาด้วยน้ำตา…ผมพอจะประเมินได้ว่า ช่วงหนึ่งนั้นคือ 1 ปี…ไม่น่าจะเร็วกว่านั้น

ณ จุดจุดนี้ THE FORCE กำลังจัดการเวลาในชีวิตให้ผมทีเดียว เป็นการจัดการโดยใช้กำลังเข้าหักหาญ…

ผมทำงานตั้งแต่อายุ 14 ปี ช่วงที่ไม่มีเรียนก็จะต้องอยู่ช่วยที่ร้าน จนมาถึงอายุเลขสี่ ผมไม่เคยหยุดงานเกิน 15 วันมาก่อนเลยในชีวิต

และนี่เป็นครั้งแรกที่ผมจะได้หยุดงานเป็นปี

แน่นอน ผมพยายามพลิกวิกฤตให้เป็นโอกาส แต่มันก็มีปัญหาอยู่กับเวลาที่เหลือมหาศาล ผมไม่รู้จะทำอะไรกับมัน อยู่เฉยๆ ก็เจ็บปวด…

ผมต้องการการเปลี่ยนแปลง ผมต้องการการเปลี่ยนแปลงอย่างยิ่ง…และผมก็อ่าน Jim Roger … Investment Biker อ่านแบบวางไม่ลง

ประโยคสุดท้ายของลุง Jim จบด้วยคำว่า “if you want to change your life, do it” “ถ้าคุณต้องการความเปลี่ยนแปลงในชีวิต ทำมันซะ”

…ลุง Jim กำลังบอกผมผ่านหนังสือสุดยอดของลุงเองว่า…ขี่มอเตอร์ไซค์ไปสิงคโปร์ซะ

ณ จุดจุดนี้ THE FORCE กำลังยื่นข้อเสนอที่ผมมิอาจปฏิเสธได้…เป็นคำขาด…

คืนนั้นผมนอนไม่หลับ

และเมื่อรุ่งอรุณของเช้าวันที่ 9 มีนาคม 2560 มาถึง ผมกำลังเก็บกระเป๋าใส่รถ ด้วยความกลัวเต็มเปี่ยมในจิตใจ ด้วยน้ำตาเปื้อนหน้า…

พลังได้เข้าสถิตอยู่ในผมแล้ว อันที่จริงใช้คำว่า พลังได้เข้าครอบครองเวลาของผม ความคิดของผม ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของผม…

ใช่…ผมกับสองสูบสีแดงเสียงเพราะ กำลังออกเดินทางมุ่งหน้าไป “สิงคโปร์”